MET-amplificatie en MET-exon 14 skipping
MET-afwijkingen bij NSCLC omvatten MET-exon 14 skipping-mutaties (~3%) en MET-amplificatie (primair of als resistentiemechanisme). Capmatinib en tepotinib zijn geregistreerd voor MET-exon 14-gemuteerd NSCLC. MET-amplificatie als verworven resistentiemechanisme tegen EGFR-TKI's wordt behandeld met MET-remmers in combinatie.
Kernbegrippen
- MET-exon 14 skipping
- Splicemutatie die leidt tot overslaan van exon 14, resulterend in verminderde MET-afbraak en verhoogde signalering.
- MET-amplificatie
- Toename van MET-kopienummer — komt voor als primaire driver of als verworven resistentiemechanisme.
MET-gerichte therapie
MET-exon 14 skipping
Capmatinib (GEOMETRY mono-1): ORR 68% behandelnaïef, 41% voorbehandeld. Tepotinib (VISION): ORR 46%, mediane PFS 11 maanden. Beide middelen zijn geregistreerd als monotherapie.
MET-amplificatie als resistentie
MET-amplificatie is het meest voorkomende resistentiemechanisme bij EGFR-gemuteerde NSCLC op osimertinib (~15%). Combinatie van EGFR-TKI met MET-remmer wordt onderzocht (SAVANNAH, INSIGHT-2).