EGFR-mutaties bij longkanker
EGFR-mutaties (epidermal growth factor receptor) komen voor bij 10-15% van de NSCLC-patiënten in Europa en tot 50% in Aziatische populaties. De twee meest voorkomende mutaties zijn exon 19-deletie en exon 21 L858R-puntmutatie (samen ~90% van alle EGFR-mutaties). Osimertinib, een derdegeneratie EGFR-TKI, is de standaard eerstelijnsbehandeling en wordt ook adjuvant ingezet (ADAURA).
Kernbegrippen
- EGFR
- Epidermale groeifactorreceptor — transmembraanreceptor met tyrosinekinaseactiviteit die celgroei stimuleert.
- Exon 19-deletie
- Meest voorkomende EGFR-mutatie bij longkanker, geassocieerd met goede respons op EGFR-TKI's.
- T790M-resistentiemutatie
- Verworven EGFR-mutatie in exon 20 die resistentie veroorzaakt tegen eerste-/tweedegeneratie TKI's.
- Exon 20-insertie
- EGFR-mutatie met beperkte gevoeligheid voor klassieke TKI's; amivantamab en mobocertinib zijn nieuwe opties.
EGFR-gerichte therapie
Eerstelijnsbehandeling
Osimertinib (Tagrisso) is de standaard eerstelijns EGFR-TKI bij exon 19-deletie en L858R (FLAURA: mediane OS 38.6 maanden vs 31.8 maanden voor eerstegenerate TKI). Het penetreert de bloed-hersenbarrière effectief. Combinatie met chemotherapie (FLAURA2) verbetert PFS verder.
Resistentiemechanismen
Bij progressie op osimertinib worden diverse resistentiemechanismen gevonden: MET-amplificatie (~15%), C797S-mutatie, HER2-amplificatie, histologische transformatie naar SCLC. Weefsel- of liquid biopsy bij progressie is essentieel voor gerichte vervolgtherapie. Amivantamab plus lazertinib (MARIPOSA) is een opkomende optie na progressie.