Multipel myeloom
Multipel myeloom is een plasmacelneoplasie gekenmerkt door botdestructie, nierfalen, anemie en hypercalciëmie (CRAB-criteria). De behandeling omvat inductietherapie (VRd: bortezomib-lenalidomide-dexamethason), autologe stamceltransplantatie bij fitte patiënten, en onderhoudstherapie. Anti-CD38 (daratumumab), bispecifieke antilichamen (teclistamab) en CAR-T (ide-cel, cilta-cel) hebben de prognose bij recidief getransformeerd.
Multipel myeloom
Diagnose
Multipel myeloom: klonale plasmacelproliferatie met CRAB-criteria (Calcium ↑, Renal insufficiency, Anemia, Bone lesions). SLiM-CRAB-criteria (2014) omvatten ook: ≥60% plasmacellen, vrije lichte keten ratio ≥100, >1 focale laesie op MRI. Stadiëring: ISS/R-ISS (β2-microglobuline, albumine, LDH, cytogenetica). Hoogrisico: t(4;14), t(14;16), del(17p), gain(1q21).
Behandeling
Fitte patiënten (<70 jaar): inductie met VRd (bortezomib-lenalidomide-dexamethason) ×4-6, hoge-dosis melfalan + autologe SCT, lenalidomide-onderhoud. Toevoeging van daratumumab aan inductie (D-VRd, PERSEUS) verbetert de uitkomsten. Ongeschikte patiënten: D-VMP (daratumumab-VMP) of D-Rd (daratumumab-lenalidomide-dexamethason) tot progressie. Recidief: carfilzomib, pomalidomide, elotuzumab, selinexor. Nieuwe middelen: teclistamab, elranatamab (BCMA-bispecifics), idecabtagene vicleucel en ciltacabtagene autoleucel (BCMA CAR-T).