Alkylerende middelen (cyclofosfamide, ifosfamide)
Alkylerende middelen (cyclofosfamide, ifosfamide) is een antikankermiddel dat wordt ingezet bij de behandeling van specifieke oncologische indicaties. Het werkingsmechanisme, de klinische werkzaamheid in registratietrials, het doseringsschema en het bijwerkingenprofiel worden hieronder besproken voor de oncologische professional.
Alkylerende middelen (cyclofosfamide, ifosfamide)
Werkingsmechanisme en indicaties
Alkylerende middelen vormen covalente bindingen met DNA-bases, wat cross-links en strangbreuken veroorzaakt. Celcyclusfase-onafhankelijk. Cyclofosfamide: breed ingezet bij lymfomen (R-CHOP), borstkanker (AC-T), auto-immuunziekten. Ifosfamide: wekedelensarcomen, testistumoren. Bendamustine: CLL, indolente lymfomen. Melfalan: conditionering vóór auto-SCT bij myeloom. Temozolomide: glioblastoom (Stupp-protocol). Bijwerkingen: myelosuppressie, hemorragische cystitis (mesna-profylaxe bij ifosfamide/cyclofosfamide), gonadale toxiciteit, secundaire maligniteiten.