Hormoonreceptorpositieve borstkanker (HR+)
Hormoonreceptorpositieve (HR+) borstkanker is het meest voorkomende subtype (~70%) en wordt gekenmerkt door expressie van oestrogeen- en/of progesteronreceptoren. De behandeling berust op endocriene therapie, aangevuld met CDK4/6-remmers bij gemetastaseerde ziekte. De prognose is over het algemeen gunstig, maar laat recidief (>5 jaar) komt voor.
Kernbegrippen
- ER-positief
- Tumor met expressie van oestrogeenreceptor, gevoelig voor endocriene therapie.
- CDK4/6-remmers
- Palbociclib, ribociclib, abemaciclib — cyclineafhankelijke kinaseremmers die celcyclusprogressie blokkeren.
- Endocriene resistentie
- Verlies van gevoeligheid voor hormonale therapie, mechanisme voor ziekteprogressie.
Endocriene therapie en gerichte behandeling
Adjuvante therapie
Premenopauzale vrouwen worden behandeld met tamoxifen, eventueel gecombineerd met ovariumsuppressie bij hoog risico. Postmenopauzale vrouwen ontvangen aromataseremmers (letrozol, anastrozol, exemestaan), eventueel sequentieel met tamoxifen. De behandelduur is minimaal 5 jaar, bij hoog risico verlengd tot 7-10 jaar. Adjuvant abemaciclib plus endocriene therapie wordt overwogen bij hoogrisico stadium II-III (monarchE).
Gemetastaseerde ziekte
CDK4/6-remmers (palbociclib, ribociclib, abemaciclib) gecombineerd met endocriene therapie vormen de standaard eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerd HR+/HER2- mammacarcinoom. Na progressie op CDK4/6-remming zijn opties: PI3K-remmers (alpelisib bij PIK3CA-mutatie), AKT-remmers (capivasertib), selectieve oestrogeenreceptordegraders (elacestrant, camizestrant) en trastuzumab deruxtecan bij HER2-low tumoren.