HER2-positieve borstkanker
HER2-positieve borstkanker wordt gekenmerkt door overexpressie of amplificatie van het HER2-gen (ERBB2), aanwezig in circa 15-20% van alle borsttumoren. De introductie van anti-HER2-gerichte therapie (trastuzumab, 2005) heeft de prognose dramatisch verbeterd. Huidige behandeling omvat combinaties van trastuzumab, pertuzumab, T-DM1, trastuzumab deruxtecan en tyrosinekinaseremmers.
Kernbegrippen
- HER2
- Human Epidermal Growth Factor Receptor 2 — een transmembraanreceptor waarvan overexpressie leidt tot versnelde celproliferatie.
- Trastuzumab
- Monoklonaal antilichaam gericht tegen HER2, hoeksteen van de anti-HER2-behandeling.
- Pertuzumab
- Monoklonaal antilichaam dat HER2-dimerisatie blokkeert, werkzaam in combinatie met trastuzumab.
- T-DM1
- Trastuzumab emtansine — antilichaam-geneesmiddelconjugaat voor HER2-positieve borstkanker na eerdere therapie.
- T-DXd
- Trastuzumab deruxtecan — nieuwste generatie ADC met brede werkzaamheid inclusief HER2-low tumoren.
Anti-HER2-therapie: van trastuzumab tot T-DXd
Neoadjuvante en adjuvante behandeling
Dubbele HER2-blokkade met trastuzumab plus pertuzumab, gecombineerd met chemotherapie, is de standaard bij vroegstadium HER2-positieve borstkanker. Pathologische complete respons wordt bereikt in 50-60% van de gevallen. Na chirurgie wordt anti-HER2-therapie voortgezet tot een totale behandelduur van 1 jaar. Bij residuele ziekte na neoadjuvante behandeling wordt T-DM1 aanbevolen (KATHERINE-trial).
Gemetastaseerde ziekte
In de eerste lijn is trastuzumab plus pertuzumab plus taxaan de standaard (CLEOPATRA). Trastuzumab deruxtecan (T-DXd) heeft de behandeling van tweede- en derdelijns HER2-positieve borstkanker getransformeerd met ongekende responspercentages (DESTINY-Breast03). Tucatinib, een kleine molecuul-TKI, is effectief bij hersenmetastasen (HER2CLIMB). De behandelsequentie evolueert snel door nieuwe ADC's en combinatietherapieën.